Czas siewów

Tuż po świętach, zimnych okropnie, pojawiła się wiosna. Zniknęłam z blogu na dwa tygodnie, albowiem radośnie zaczęłam sezon ogródkowy. Trochę trudno człowiekowi, rozleniwionemu po zimie, rozpocząć ciężką orkę na ugorze :-). Kręgosłup, przymuszony do pracy w skłonie, buntuje się nieśmiało. Ręce stają się ciężkie od ustawicznego grabienia i usuwania liściowej okrywy z grządek oraz ulubionego przesadzania roślin z lewej na prawą i odwrotnie.
Ale za to poranna herbatka w coraz ładniej wyglądającym ogrodzie, przy wtórze ptasich śpiewów, wśród wczesnowiosennych kwiatów to sama przyjemność.
W końcu herbatka wypita i trzeba zabrać się do siewów.
Moja wieloletnia czytelniczka Zuza podaje kilka sposobów na przygotowanie się do tej czynności. Na przykład z ulubionej papryki wydłubuje się nasionka, moczy w wodzie i wysiewa tylko te które opadły na dół.
Jeśli chce się przyspieszyć kiełkowanie nasion ogórków, dyni i cukinii, trzeba na każde nasionko nakapać amoniak ( wystarczy jedna kropla). Szybko podwajają objętość (działalność azotu).
Muszę to wypróbować. Teraz sieję tylko rzodkiewkę, rukolę, słodki groszek i pietruszkę naciową. Z kwiatów - aksamitki. Już szykuję do wysadzenia do gruntu dalie, mieczyki, eukomisy i kalie. Pracy mi na pewno nie zabraknie. Może w połowie maja nieco odsapnę. Mam nadzieję :-).