Jak pies z kotem

Trusia, nazywana coraz częściej Tylko-Mnie-Kochaj-Trusia, najwidoczniej nigdy w swoim poprzednim życiu nie miała do czynienia z kotami. Hasło : gonić kota, gonić kota ciągle tkwi w jej małej główce. I czyni to - na szczęście tylko na podwórku i tylko w ramach rozrywki zdrowej i taniej. Zresztą ani Dusia ani Mieszek specjalnie się tym nie przejmują - czasem dają się pogonić choć kawałeczek ( im też trzeba ruchu), a potem stają, odwracają się do niej i z pytaniem " ale o co chodzi ?" w oczach, oddalają się niespiesznie do swych zajęć ( leżenie na słońcu w rozkosznych pozach).  Trusia zostaje z dość głupim wyrazem pyszczka.
Natomiast w domu jest idealna harmonia. Piesek pogodził się z faktem, że koty są i będą. Często nawet śpią przytulone do siebie, obwąchują sobie mordki, wyjadają z miseczek jakieś symboliczne resztki.
Trusia ma jeden kłopot : co jest z tym dziwnym stworzeniem, które pani nazywa Cookie. Niby kot, ale pogonić się nie da, bo rzadko pojawia się na podwórku. Niby kot ale sierść ma jak pies.  Trusia ją obwąchuje ( chyba kot ???), Cookie na nią warczy ( jednak pies ???) i biedny psiak, znów nie rozstrzygnąwszy tej kwestii, udaje się na wewnętrzna emigrację.
                                                                                                                                                                              

 Patrzymy w prawo.., potem w lewo... - nuda jak w polskim filmie......., i nawet drogi na Ostrołękę nie widać......

Trwa zbliżanie stanowisk :-)))