Kosmiczni goście

Niezwykle upalne lato sprawiło, że zrywam się wczesnym rankiem i dzień zaczynam od przeglądu więdnących roślin. Potem oszczędnie je  podlewam ( awaria i wymiana pompy nieco przystopowała szastanie wodą) i wreszcie opadam na bujankę z pierwszą herbatką w spracowanych dłoniach.
 I wtedy słyszę znajomy szczebiot. Na obsypane nasionami kosmosy ( czyli jak je nazywam : motylki) nadlatują szczygły. Ich "rozmowy" bardziej przypominają szczebiot niż świergot i od razu można je odróżnić od głosów innych ptaków. Uwielbiam patrzeć, jak zawzięcie wydziobują nasionka, jak bujają się na długich gałązkach, jak wyszukują najlepsze okazy i czasem się o nie kłócą. Cichutko skradam się do domu po aparat i prawie zza węgła je fotografuję ( są niezwykle czujne i płochliwe). Co roku czekam na takie chwile, bo przecież dla nich sieję masę motylków, które potem już samodzielnie wędrują po ogrodzie. Sprytnie znajdują najlepsze dla siebie miejsca - najchętniej na warzywniku. Tam tez uwijają się szczygiełki, bo oprócz kosmosów mają do dyspozycji nasiona kolendry, które ostatnio bardzo polubiły. I teraz ścigamy się w zbiorach, bo bardzo lubię to zioło ( a nasiona dodaję nie tylko do potraw ale i do kiszonych ogórków).
Smutno będzie w ogrodzie, gdy odlecą te kolorowe ptaszki.