Fruzia, kotka nieduzia

I znów mamy trzy koty !
W połowie kwietnia przybłąkała się do nas mała kotka, łudząco podobna do Dusi.  Wygląda jak jej córka, a właściwie wnuczka :-), bo Dusia najmłodsza już nie jest. Od dawna zarzekałam się, że żadnych więcej zwierząt..., że to już nie ten czas..., nie ten wiek... ale cóż. Nie mogłyśmy patrzeć, jak ta mała cierpi zimno i głód ( bo to było w trakcie nagłego powrotu zimy), jak bardzo chce przeniknąć do domu i mieć swojego człowieka, swoją miseczkę i własne spanko. No i jest z nami. Mały czort, niezwykle żywy ale baaardzo przytulaśny. Już po sterylizacji, którą świetnie zniosła. Koniecznie chce podporządkować sobie resztę zwierząt, rozstawia je łapą po kątach tak, że boją się wejść domu, gdy ona buszuje w przedpokoju. Na szczęście z biegiem zjadanych śniadanek, obiadków i kolacyjek coraz bardziej łagodnieje. Nie musi walczyć o jedzenie ale lubi ( oj, lubi !) zapolować w ogrodzie na jakieś żyjątko. Nawet nie wiedziałam, że mam w ogrodzie padalce, i to w znacznych ilościach. I jaszczurki. Niektóre całkiem żywe wyjmuję jej z paszczy, inne nieco nadszarpnięte, inne ( niestety) już całkiem out. Hmmm...kot jest kotem...I bardzo jej się podoba latające mięsko, które często obsiada winorośl pod dachem tarasu.
Oto nasz urwis.

 Gdzieś tu latał mazurek. Gdzież się podział ?