Wiosna rządzi !

Wiosna nareszcie i na dobre rozsiadła się wokół nas. Jest tak ciepło, że wegetacja ostro ruszyła z kopyta, by nadrobić zimowy przestój. To tempo jest zawrotne. W oka mgnieniu brzozy zamieniły swoje tiulowe sukienki na zielone płaszczyki, bzy za chwilę zakwitną, a po wczesnych tulipanach pozostało tylko wspomnienie. Mazurki w gniazdkach pod dachem już karmią pisklęta, młode żurawie pojawią się w gniazdach lada chwila, a bociany też zaraz zostaną rodzicami. Jak co roku powietrze aż trzęsie się od ptasiego śpiewu, ogród zachwyca barwami i znowu chce się żyć !
Straszna susza zmusiła mnie do zaniechania porannych wędrówek po ogrodzie z herbatką w ręku.  Zamiast tego biegam z wężem i podlewam wszelką zieleninę ale nic to. Deszcz w końcu spadnie i rolnicy oraz leśnicy wreszcie odetchną z ulgą, a ja wrócę do swoich porannych, niespiesznych obchodów.
W tym roku doczekałam się kwiatów miniaturowego różanecznika. Mam go od wielu lat ale prawie nigdy nie kwitł. Najpierw nie podobało mu się miejsce, które dla niego przeznaczyłam. Po przesadzeniu często przymrozki uszkadzały mu pąki ( jest wrażliwszy od swoich większych kuzynów) ale w końcu łagodna zima i ciepła wiosna pozwoliła mu pokazać się w całej krasie.

 Jest soczyście czerwony, czego zdjęcie tak dokładnie nie oddaje.

I jeszcze trochę tulipanów. Ciemnofioletowe zwykłe i papuzie dopiero zakwitną, teraz czas różowych i białych.

Jeszcze kwitną szafirki. W tym roku mam nowość - szafirka szerokolistnego. Też piękny :-).

A na skalniaku rozszalał się żółty tulipan, którego kiedyś chciałam stamtąd usunąć ale się nie dał. Także moje blogowe koleżanki wzięły go w obronę no i darowałam mu życie. Wiele tulipanów straciłam, a ten trwa i rozmnaża się w najlepsze. No i fajnie !

Obok rosną tulipany botaniczne, które też się tu świetnie czują. Nie tylko rozmnożyły sie z cebulek ale i rozsiały ( ten między kamieniami tak właśnie powstał).
I jeszcze jedna niespodzianka : irysy mają już wielkie pąki ! To tylko jedna kępa tak się pospieszyła ale radość wielka. Wiosną jesteśmy tak spragnieni odmiany po szarościach zimy,  że cieszy każdy, nawet najmniejszy, kwiatek.