Wiosna w domu (i zagrodzie)

W ogrodzie zrobiło się naprawdę kolorowo. Obłędnie kwitną kilkuletnie krokusy, a i te sadzone jesienią coraz śmielej pokazują płatki. Ciągle biało jest od przebiśniegów, żółto od ranników i niebiesko od cebulic syberyjskich.
I wreszcie zakwitły iryski reticulata. Utracone przed podłą działalność nornic, nabyte drogą kupna jesienią, pokazują swą urodę.

Na parapetach też wesołe kolory, bo dziwna rzecz - w marcu zakwitły grudniki. Dzięki przyjaciółkom mam różowego, pomarańczowego i białego. Byłego białego. Bo teraz ma jakiś dziwny kolor - nazwałabym go : zgaszony różowawy. Niestety, to uboczny rezultat przebywania przez dłuższy czas w towarzystwie pomarańczowego :-).

A w ich towarzystwie kwitnie rozmaryn.
Wszyscy znamy tęskną piosenkę z kwieciem rozmarynu w tle. Słysząc ją za młodu wyobrażałam sobie cudny kwiat podobny do np. peonii. Ech, życie, życie...Kolejne rozczarowanie. Kwiat jest więcej niż skromny choć ma swój urok.

Paskudny wirus skomplikował życie ludziom właściwie na całym świecie ale słońce, jak co dnia, wschodzi i zachodzi, choć czasem barwą dostraja się do naszych niespokojnych nastrojów.

 Wschód

Zachód

Pocieszmy się, że wszystko mija...nawet najdłuższa żmija...Może lato będzie beztroskie ?