Krótka historia goździka kropkowanego

 Kilka lat temu, na targu, zwróciła moją uwagę nieduża kępka małych, różowych goździków. Sprzedawczyni sprzedała mi je jako goździki piaskowe, idealne na skalniaki. Rzeczywiście, pięknie się na nim prezentowały ale w następnym roku już ich na nim nie było. Byłam niepocieszona tym bardziej, że pani sprzedająca już ich nie miała w ofercie. Pod koniec lata, kosząc trawę, zobaczyłam jakieś dziwne, ciemnozielone żdziebełka. Zignorowałam je, ale gdy wiosną znów się pojawiły, wreszcie zorientowałam się, że to wysiały się zaginione goździki. Szybciutko poprzesadzałam je w różne miejsca i teraz cieszę się widokiem ich skromnych kwiatuszków. Nie minęło czasu mało wiele, a znalazłam w trawniku następne sadzonki :-). Za chwilę cały ogród będzie nimi obsadzony. Są bardzo cenne, bo przy niewielkim wzroście tworzą dużą, różową plamę na brzegach grządek. I nie nazywają się piaskowe, tylko kropkowane.

To było wspomnienie z lata. Teraz już mamy jesień, prawdziwą, deszczową jesień i wreszcie, ku mojej radości, pokazały się maślaki. Zostawiam więc ogród samopas; trudno, niech rosną chwasty i ruszam z koszyczkiem na maślaczkową łąkę.